شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )

217

نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )

27 - ديوجانس كلبى متاله [ 328 - 404 پ م ] 27 ، 1 - ديوجانس ، حكيم اهل زمان خود بود ، و تارك دنيا و پرهيزكار مسكنى معين نداشت ، شب هر جا كه مىرسيد همان جا به سر مىبرد ، و اصلا ذخيره نمىنهاد . و عادت نموده بود به خوردن چيزهاى خشك ، و به منزلى و جائى انس نمىگرفت ، و از پوشش‌ها همان قدر كه عورتش را بپوشد اكتفا كرده بود ، و شبانه‌روز آنچه مىرسيد مىخورد ، خواه در حضور پادشاه باشد خواه در حضور مفاليك « 1 » . 27 ، 2 - روزى گذشت به دكان نانبائى كه نان مىپخت ، شروع در خوردن نان كرد ، و چند روزى كه در وقتى كه گرسنه مىشد از آن نان مىخورد . نانباى گفت « 2 » : چند روز شد كه نان مىخورى ؟ گفت : امروز هم مىخورم به جهت آنكه تو هر روز نان مىپزى و من هر روز گرسنه مىشوم . 27 ، 3 - و ديوجانس مصاحب شيخ يونانى بود ، و استادش كه ظاهر ساخته بود حكمت او را در كتابهاى خودش كه معروف و مشهور است ، كسى كه ارادهء خواندن داشته باشد بروست مطالعهء آن كتب كه الحال موجوداند .

--> ( 1 ) - متن 1 : 206 : زبال ، صوان 169 : سوقه . ( 2 ) - د : نانوا به او گفت : اساس : نانبائى .